Τραγούδι βασισμένο στην γνωστή παραλαγή του "άρρωστου ναύτη" - ΨΑΡΑΝΤΩΝΗΣ @ ΤΡΕΙΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ - ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ - HD

ΔΗΜΟΤΙΚΟ - Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο - μωρέ ξένε μου - η ξενιτιά σε χαίρεται κι εγω 'χω τον καημό σου. Tι να σου στείλω ξένε μου ν'αυτού στα ξένα πού 'σαι μωρέ ξένε μου, ν' αυτού στα ξένα πού 'σαι; Σου στέλνω μήλο, σέπεται, κυδώνι μαραγκιάζει, σου στέλνω μοσχοστάφυλο, στο δρόμο σταφιδιάζει. Σου στέλνω και το δάκρυ μου σ' ένα φτενό μαντήλι, το δάκρυ μου 'ναι καφτερό και καίει το μαντήλι. - ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙ - ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΛΛΗ ΚΟΣΜΑ - ΚΛΑΡΙΝΟ ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ - ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ ΜΕΣΟΛΟΓΙΟΥ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΦΕΒ 2012..

Ευανθία Κασσαβέτη - Λούρου (~1875- 4 Ιουλίου 1970) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος

Γεννήθηκε το 1875 περίπου στην Αράχοβα της Ναυπακτίας και πέθανε στην Αθήνα (Ζωγράφου) την 4η Ιουλίου 1970. Έζησε κυρίως στο Μεσολόγγι, Πάτρα, Αθήνα. Επιδόθηκε στη ζωγραφική με ιδιαίτερη ένταση από το 1956 και μετά. Ήταν αυτοδίδακτη και η τεχνοτροπία της την εντάσσει στην κατηγορία των "ναΐφ" ζωγράφων. Πηγές έμπνευσής της είναι: ο καθημερινός σκληρός αγώνας των καπνοπαραγωγών στο χωριό του συζύγου της Κώστα Κασσαβέτη, τα Μούσουρα Μεσολογγίου, η φύση και οι ασχολίες των ανθρώπων του χωριού της και του Μεσολογγίου. Έχει μετάσχει σε πανελλήνιες εκθέσεις ζωγραφικής και έχει εκθέσει δύο φορές έργα της στην αίθουσα "Ζυγός

Λευτεριά στους ανέμους ζητάω έχω πάψει να είμαι θνητός - ΗΛΙΟΣ - ΘΕΟΣ@ ΗΛΙΑΣ ΠΙΤΕΡΗΣ - HD - Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω έχω φίλο τον Ήλιο-Θεό με του αγέρα το νέκταρ μεθάω αγκαλιάζω και γη κι ουρανό. Και χωρίς τα φτερά δεν φοβάμαι το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι στο Αιγαίο να δίνω φιλιά. Λευτεριά στους ανέμους ζητάω έχω πάψει να είμαι θνητός ανεβαίνω ψηλά κι αγαπάω δίχως σώμα χρυσός αετός. Και χωρίς τα φτερά δεν φοβάμαι το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι στο Αιγαίο να δίνω φιλιά. Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω έχω φίλο τον Ήλιο-Θεό με του αγέρα το νέκταρ μεθάω αγκαλιάζω και γη κι ουρανό -

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ - ΣΤIΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ ΤΟΝ ΑΝΘΟ - ΚΕΡΑΣΙΑ ΣΑΜΑΡΑ - HD - Στiς πικροδάφνης τον ανθό έγειρα ν' αποκοιμηθώ άιντε λίγο ύπνο για να πάρω άιντε κι είδα όνειρο μεγάλο Παντρεύεται η αγάπη μου για πείσμα για γινάτι μου και της δίνουν τον εχθρό μου για το πείσμα το δικό μου Στο γάμο τους με προσκαλούν και για κουμπάρο με καλούν για να πάω να στεφανώσω δυο κορμάκια να ενώσω Περνώ τα στέφανα χρυσά βάστα καημένη μου καρδιά. Άιντε και λαμπάδες απ' ασήμι να υπάρχει εμπιστοσύνη.

Το γραμμα βρεθηκε στην τσεπη του νεκρου μαχητη Ανδρεα από την Ρουμελη στην μαχη του Κιλκις(19-21 Ιουνίου 1913) - Βασιληκουλα σι χανο για την Πατριδα αυτό το χουριο που θελουμ να παρουμ του λεν Κιλκιδα

Ηνε τορα δυο μερες Αγαπημενη μου Βασιληκουλα που καμωμε πολεμο με αυτά τα παληοσκυλα μας βαρουνε πολι μι ουβιδες  χαθηκανε  πουλα πεδια θκαμας                                                                         
Παγ κι η Γιανςμας  τον πηρε ουβιδα του κεφαλτ .                                                                                        
Τορα περιμενομ σε μια ρεματια να ξαποστασουμ λιγουλακι κι σι γραφο .                                              
Βασιληκουλα σι χανο για τη  Πατριδα  αυτό το χουριο που θελουμ να παρουμ του λεν Κιλκιδα   κε λεν πως το μουσχαρη θα πλεξ στο εμα  εχο ένα εστημα πως κεγω θα παγο  να φαγο κουμαρα να βρο τον παπουλημ   αλλα να μη κλαψσ Βασιληκουλαμ   αμα ηνε για τι Πατριδα δακρια δεν εχ   κλαματα  μοναχα για οσοι   ψοφουν στο στρομα  θημαμε τι ελεγε κι Μητρος του παπουλ για τσεγναικες το παλιο κερο στη Σπαρτ η τας η επιτας .                                                                                                                                                  
Κλαματα δεν θελο ντροπης πραματα να σκουζτε για μας εδο τσβουλγαροχτον , εγκδιταδες ντιπ κι για ουλες τσατιμιες που πραξαν σταδελφια Μακεδονοι .                                                                                 
Μονο ένα κερι στην αγια Παρασκεβι φτανι  για διαθηκ ινε τα πεδακια μας  αμα μιγαλοσν να παν κιφτα στον  πολεμο στη Πολ μι τον βουλγαροχτονο βασιληα μας να μνιμονευσν τον ταφουμ μι εμα                     
Σι φιλο βασιληκουλαμ πολύ                                                                                                                   
για χαρα για την πατριδα                                                                                                                         Απτό ρεμα Κιλκιδας Αντρεας                                                

ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩΝ

O Σπυρίδων Τρικούπης
Ο ιστορικός της Επαναστάσεως του 1821 Σπυρίδων Τρικούπης γεννήθηκε το 1788 και πέθανε το 1873. Λόγιος, διπλωμάτης και ιστορικός, υπήρξε μια πολυσχιδής φυσιογνωμία. Πήρε μέρος στην Επανάσταση του 1821 και μετά την Απελευθέρωση ο Ιωάννης Καποδίστριας το 1828 τον διόρισε γραμματέα Επικρατείας, αξίωμα ισοδύναμο με το αξίωμα του πρωθυπουργού και υπουργό Εξωτερικών. Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, διετέλεσε πρώτος πρωθυπουργός στο διάστημα της Αντιβασιλείας. Είναι αυτός που έπεισε τον Διονύσιο Σολωμό, να γράφει τα ποιήματά του στην ελληνική γλώσσα αντί της ιταλικής. Πρωταγωνίστησε στην έξωση του Όθωνα το 1862. Συνέταξε μάλιστα ο ίδιος το ψήφισμα της έκπτωσης του από το θρόνο της Ελλάδας.


Ο Ζηνόβιος Βάλβης
Ο Ζηνόβιος Βάλβης γεννήθηκε στο Μεσολόγγι. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αργότερα Νομικά στην Πίζα. Σταδιοδρόμησε στο δικαστικό κλάδο και μετά την Επανάσταση των Μακρυγιάννη- Καλλέργη το 1843 ήταν πληρεξούσιος Μεσολογγίου στην Α΄ Εθνική Συνέλευση. Στις εκλογές του 1844 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μεσολογγίου. Το 1849 διορίσθηκε υπουργός Οικονομικών και το 1863 υπουργός Δικαιοσύνης και μετά την παραίτηση του Κωνσταντίνου Κανάρη ανέλαβε την πρωθυπουργία. Το 1864 του ανατέθηκε εκ νέου η πρωθυπουργία, που την κράτησε για τρεις μήνες. Πέθανε το 1866.


Ο Δημήτριος Βάλβης
Ο αδελφός του Δημήτριος Βάλβης γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1814. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Λιβόρνο και σπούδασε νομικά στη Πίζα. Σταδιοδρόμησε στο δικαστικό σώμα και το 1855 έγινε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Το 1866 όταν οι στόλοι της Ευρώπης απέκλεισαν τα ελληνικά παράλια, η κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση. Τότε ο βασιλιάς Γεώργιος ανέθεσε στο Δημήτριο Βάλβη το σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης στις 30 Απριλίου 1866.


Ο Χαρίλαος Τρικούπης
Ο Μεσολογγίτης Χαρίλαος Τρικούπης γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1832. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και το Παρίσι και εισήλθε στο διπλωματικό σώμα. Με την πολιτική ασχολήθηκε το 1865, όταν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μεσολογγίου. Διετέλεσε επτά φορές πρωθυπουργός, έξι φορές υπουργός Εξωτερικών, τρεις φορές υπουργός Εσωτερικών, έξι φορές υπουργός Οικονομικών και δύο φορές υπουργός Στρατιωτικών. Προώθησε αποφασιστικά τον εκσυγχρονισμό της Ελλάδας με μεγάλα έργα υποδομής. Θεωρείται ο πλέον ολοκληρωμένος Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα. Πέθανε στις Κάννες το 1896.


Ο Επαμεινώνδας Δεληγεώργης
Μεσολογγίτικης καταγωγής είναι και ο πέμπτος πρωθυπουργός, ο Επαμεινώνδας Δεληγιώργης, που γεννήθηκε το 1829 στην Τρίπολη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και σταδιοδρόμησε στη δικηγορία. Υπήρξε δραστήριος ως φοιτητής στις αντιοθωνικές κινητοποιήσεις και αργότερα πρωτοστάτησε στην έξωση του βασιλιά Όθωνα. Εξελέγη βουλευτής Μεσολογγίου για πρώτη φορά το 1859. Διετέλεσε υπουργός Δημόσιας Εκπαίδευσης, Εξωτερικών και Οικονομικών. Ανέλαβε την πρωθυπουργία δύο φορές το 1870 και για τρίτη φορά το 1876.